820 urodziny św. Antoniego

V Ratowskie Spotkania Patriotyczne odbędą się 14 czerwca na terenie sanktuarium w Ratowie i będą zwieńczeniem tegorocznych Dni św. Antoniego. Uroczystości antoniańskie rozpoczną się 12 czerwca uroczystymi nieszporami.
Patron sanktuarium, Antoni Padewski, był Portugalczykiem. Urodził się 15 sierpnia 1195 roku w Lizbonie, w bogatej i wpływowej rodzinie. Na chrzcie dostał imię Ferdynand. Od pierwszych lat życia wpajano mu cnoty chrześcijańskie: miłosierdzie, troskę o ubogich i cierpiących, nabożeństwo do Jezusa i Maryi. Uczęszczał do szkoły przykatedralnej, uczył się również szermierki, jeździł konno, polował. Wraz z ojcem rycerzem oglądał turnieje, uczestniczył w polowaniach i w przyjęciach, nawet w pałacu królewskim. W 1210 roku, w wieku piętnastu lat, po początkowym sprzeciwie ojca, wstąpił do klasztoru Kanoników Regularnych św. Augustyna w San Vicenzo de Fora. Potem przeniósł się do Coimbry – do klasztoru Świętego Krzyża, gdzie pozostał osiem lat i przyjął święcenia kapłańskie. Już wtedy zasłynął jako mądry i pobożny człowiek.
W 1217 roku do Portugalii dotarł św. Franciszek z Asyżu, który w Coimbrze założył klasztor św. Antoniego de Olivares. Portugalię wybrał również ze względu na położenie – jako bazę wypadową na misje do Afryki. Gdy w 1220 roku z Maroka do Coimbry przywieziono ciała pięciu pierwszych franciszkańskich męczenników i pochowano w klasztorze, Ferdynand bardzo to przeżył. Wezwany przez Ducha Świętego postanowił pójść w ich ślady. Miał także widzenie – ukazał mu się brat, polecając przywdzianie habitu franciszkańskiego. Odtąd został bratem Antonim. Wkrótce udał się do Maroka. Tam zachorował i musiał opuścić kraj. Płynął żaglowcem do Portugalii, ale burza zepchnęła go do wybrzeży Sycylii. W Messynie Antoni zamieszkał w klasztorze franciszkańskim, gdzie odzyskał zdrowie. W maju 1221 roku udał się do Asyżu na posiedzenie kapituły generalnej. Spotkał Franciszka, rozpoznając w nim człowieka ze swojego widzenia.
Antoni był wybitnym kaznodzieją, dlatego wysłano go do północnych Włoch, aby głosił słowo Boże. Potem przebywał we Francji. Nauczał w Langwedocji, założył klasztor w w Limoges. Wieczorem 3 października 1226 roku, w kościółku Porcjunkuli umierał św. Franciszek. Wiadomość o jego śmierci dotarła do Antoniego, który przybył na obrady kapituły generalnej do Asyżu. Nowy superior – Giovanni Parenti, mianował Antoniego przełożonym prowincji Emilia, jednej z najrozleglejszych jednostek administracyjnych Zakonu. Funkcję tę pełnił do 1230 roku, przemierzając całą prowincję od Rimini do Wenecji, Udine i Friuli. Wtedy to zostały spisane jego „Kazania niedzielne”. W 1228 roku udał się do Rzymu. Dowiedziawszy się o jego wizycie, papież Grzegorz IX poprosił go o przeprowadzenie rekolekcji dla niego i kolegium kardynalskiego. Jego kazania zyskały duże uznanie. Poproszono go więc, aby pozostał i głosił nauki pielgrzymom przybyłym do Rzymu z okazji Wielkanocy. Od jesieni 1230 roku zamieszkał w Padwie. Tam znowu sławę zyskały jego nauki – szczególnie w Wielkim Poście 1231 roku jego kazań słuchało tysiące wiernych, których przekonywał do poprawy życia. Zwalczał lichwę, ujmował się za więzionymi dłużnikami, był przeciwny wyzyskiwaniu biednych. Zmarł 13 czerwca 1231 roku w opinii świętości, w klasztorze klarysek w Arcella k. Padwy. Zgodnie ze swoją wolą został pochowany w kościółku Santa Maria 17 czerwca 1231 roku. W następnym roku (30 V 1232) papież Grzegorz IX go kanonizował i ustanowił jego święto na 13 czerwca. Podobno w chwili ogłoszenia nowego świętego, dzwony wszystkich kościołów w Lizbonie same zaczęły bić. Jeszcze w tym samym roku w Padwie rozpoczęto budowę bazyliki pod jego wezwaniem. W 1946 roku papież Pius XII ogłosił św. Antoniego doktorem Kościoła. Św. Antoni jest do dzisiaj patronem franciszkanów, Lizbończyków, małżonków, górników, ubogich, a także – ludzi i rzeczy zagubionych.
Klasztor bernardynów w Ratowie powstał przed rokiem 1690, na miejscu kaplicy dworskiej, z fundacji dziedzica Narzymskiego. Już w kaplicy znajdował się obraz św. Antoniego słynący łaskami. Sanktuarium św. Antoniego jest jedynym kościołem na Mazowszu z kompletnym rokokowym wystrojem wnętrza. W 2012 roku dzięki dotacji z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007–2013 został przeprowadzony remont elewacji zewnętrznej zabytkowego kościoła pw. św. Antoniego. W 2014 roku przy pomocy finansowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego został ukończony remont dachu na budynku klasztornym. W 2015 roku dzięki dotacji z Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Projektów Unijnych rozpoczęto kolejny projekt mający na celu odtworzenie osiemnastowiecznego wyglądu pomieszczeń klasztornych ratowskiego konwentu. Przy klasztorze powstał również Międzypokoleniowy Klub Integracyjny „Zawkrzanie”.
Jubileuszowe V Ratowskie Spotkania Patriotyczne odbędą się 14 czerwca. Rozpocznie je o godz. 12.00 msza św. w intencji Ojczyzny. Na godz. 13.30 zaplanowano pokazy Szwardonu Kawalerii Batalionu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego, a o 15.00 – Widowisko plenerowe „Ratowo 1920” – upamiętniające potyczkę kawaleryjską z bolszewikami. Dzień wcześniej, 13 czerwca o godz. 12.00 – suma odpustowa pod przewodnictwem J. E. księdza Biskupa Piotra Libery, (lesz)