65. Mazowiecki Turniej Tenisa Stołowego

Mazowiecki Turniej Tenisa Stołowego przechodził i przechodzi różne koleje losu. Jubileuszowa 65. edycja jedynych w kraju nieprzerwanie rozgrywanych zawodów dla adeptów tenisa stołowego pokazała, że turniej może wrócić do lat swojej świetności. 

Zupełnie przypadkowo na starcie rozegranego w Warszawie finału zameldowało się 65 zawodniczek i zawodników ze szkół i klubów z województwa mazowieckiego. Część wyłoniono w eliminacjach rejonowych w Siedlcach, Płońsku (rejon Ciechanów) i Jedlińsku (rejon Radom), pozostali otrzymali od organizatorów tzw. dzikie karty.
Najlepszymi w swoich kategoriach wiekowych okazali się: rocznik 2009 i młodsi: Katarzyna Rajkowska (Olimpijczyk Jeżewo), Feliks Gulan (Lupus Kabaty Warszawa); roczniki 2007 i 2008: Magdalena Zatyka (Rebel Gmina Łaskarzew), Igor Murasicki (PSP w Wiciejowie); roczniki 2005 i 2006: Wiktoria Serafin (Broń Radom) oraz Wiktor Szczygieł (SP Szczytno).
Wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe medale, a najlepsi nagrody rzeczowe i dyplomy. Zawody były finansowane przez Urząd Miasta Stołecznego Warszawy oraz współfinansowane przez Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego. 
Mazowiecki Turniej Tenisa Stołowego rozegrano po raz pierwszy pod koniec lat 50. ubiegłego stulecia. Patronem była redakcja ówczesnej „Trybuny Mazowieckiej”, a inicjatorem redaktor Janusz Strzałkowski. Wraz z likwidacją „Trybuny Mazowieckiej” turniej przeszedł pod skrzydła „Sztandaru Młodych”. Następnie patronat nad zawodami przejęły lokalne redakcje i zmieniła się ich nazwa na „Turniej Siedmiu Redakcji”. Z czasem malała liczba redakcji, ale nieprzerwanie do dziś z największym i najstarszym turniejem na Mazowszu związane są redakcje „Tygodnika Ciechanowskiego”, „Tygodnika Płockiego” i „Tygodnika Siedleckiego”.
Od 2015 roku finały wojewódzkie Mazowieckiego Turnieju Tenisa Stołowego są jednocześnie zawodami memoriałowymi. Redaktor Janusz Strzałkowski zmarł 17 grudnia 2014 roku w wieku 90 lat. Był postacią nietuzinkową, nie tylko z powodu wielkiego zaangażowania w rozwój tenisa stołowego i kolarstwa. W czasie wojny był żołnierzem Armii Krajowej, walczył w Powstaniu Warszawskim, skąd trafił do obozu jenieckiego. Po wojnie pracował w redakcjach warszawskich: „Przeglądzie Sportowym”, „Życiu Warszawy”, „Trybunie Mazowieckiej”, „Naszej Trybunie” i „Sztandarze Młodych”. Wielokrotnie odznaczony zarówno za walkę w szeregach Armii Krajowej, jak i zaangażowanie w życie społeczne i sportowe po wojnie.

Jol.
fot. Archiwum