50-lecie Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku. Pro Masovia, srebrne podkowy i kostiumy na wybiegu

Teatr skończył 50 lat. Podczas jubileuszowej gali dyrektor Marek Mokrowiecki postanowił uhonorować tych, którzy stworzyli scenę przy Nowym Rynku. Na „Romeo i Julię” (pierwsza premiera w noc sylwestrową’74) poczekamy do kwietnia. Uroczysty wieczór wypełniły wspomnienia, a pokaz mody teatralnej – przygotowany przez scenografa Krzysztofa Małachowskiego, z muzyką na żywo wykonywaną przez kierownika muzycznego i gitarzystę Krzysztofa Misiaka – zapisze się w historii płockiej sceny.

Jubileusz rozpoczęła część oficjalna. Prowadzący aktor Szymon Cempura odczytał list gratulacyjny od wiceministry kultury i dziedzictwa narodowego Bożeny Żelazowskiej:

Gospodarz teatru, marszałek Adam Struzik, dziękując za „dziesiątki premier i dziesiątki tysięcy widzów”, gratulował całej załodze i wszystkim osobom, które na przestrzeni półwiecza przyczynili się do tego, że instytucja na trwale wpisała się w krajobraz kultury Mazowsza, Płocka i Ziemi Płockiej. Od 25 lat organizatorem teatru jest Samorząd Województwa Mazowieckiego:

Marszałek uhonorował teatr Medalem „Pro Masovia”. Honorowe plakiety z okazji 25-lecia Samorządu Województwa Mazowieckiego otrzymali m.in. aktor Piotr Bała oraz pracujące w płockim teatrze od pierwszej premiery: Elżbieta Jóźwiak, Ewa Kozińska i Sabina Muszyńska. Panie odebrały także pamiątkowe fotografie na płótnie – autorstwa Waldemara Lawendowskiego.

Posłanka Elżbieta Gapińska, gratulując jubileuszu, powiedziała:

Życzenia i listy gratulacyjne przekazali: starosta płocki Sylwester Ziemkiewicz, przewodniczący Rady Powiatu Płockiego Lech Dąbrowski (wraz z wyróżnieniem „Zasłużony dla Powiatu Płockiego”), sekretarz miasta Albert Dyna.

Prezes ZASP i członek pierwszego zespołu aktorskiego Krzysztof Szuster podkreślał, że teatr w Płocku miał niesłychane szczęście do ludzi. Okazał się też kuźnią talentów społecznikowskich. Z tego zespołu wywodzą się pracujący na rzecz ZASP-u: aktorka Małgorzata Rożniatowska, reżyser Grzegorz Mrówczyński, dyrektor Tomasz Grochoczyński, prof. Krzysztof Jędrysek, Andrzej Chichłowski (obecnie członek zarządu głównego ZASP). Na ręce dyrektora Marka Mokrowieckiego wręczył zespołowi srebrną podkowę na szczęście za „50 lat krzewienia kultury teatralnej na Mazowszu”. Druh pułkownik Hilary Januszczyk odznaczył Teatr Dramatyczny Złotym Medalem za Zasługi dla Pożarnictwa.

II część jubileuszowej gali rozpoczęło wspomnienie o pierwszym dyrektorze Janie Skotnickim. Małgorzata Rożniatowska, która do Płocka przyszła zaraz po ukończeniu warszawskiej PWST powiedziała:

Jesienią 1974 roku zespół zaczął organizować Grzegorz Mrówczyński (Skotnicki miał jeszcze wtedy wykłady w USA). Udało mu się zaprosić do Płocka absolwentów warszawskiej i krakowskiej PWST. 31 grudnia 1974 roku przygotował premierę „Romea i Julii” Szekspira.

Przedstawienie zostało pokazane w warszawskim Teatrze Studio.

Mówią kostiumy

Na urodzinowej gali nie zapomniano o tych, którzy odeszli. Z ekranu popłynęły migawki poświęcone dyrektorom i aktorom. Słyszeliśmy głos Henryka Rybaka, prezydenta miasta Płocka, pierwszego organizatora teatru. Wspominano Andrzeja Marię Marczewskiego, Jerzego Stępniaka, Marka Perepeczkę, Jana Nowickiego, Jerzego Wieczorka, Jadwigę Bogusz, Zdzisławę Bielecką-Piórkowską, Hannę Zientarę-Mokrowiecką, wieloletniego kierownika literackiego Bohdana Urbankowskiego. Zapamiętamy solo Magdy Tomaszewskiej, która wzruszyła piosenką „Co się z tym stało” z repertuaru Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej, jednej z pierwszych aktorek starego płockiego teatru, Piotra Bały ze spektaklu Jana Nowickiego „Rozmowy z Piotrem”, Mariusza Pogonowskiego w roli młodego Marka Mokrowieckiego, który z plecakiem wyruszył na rozmowę o pracę w Płocku i aktorów marzących o etacie, przesłuchiwanych przez obecnego szefa.

Kostiumy nie tylko zjeżdżały na linach, ale prezentowane przez aktorów i członków Zespołu Pieśni i Tańca „Wisła” na wybiegu przypomniały ważne teatralne realizacje m.in. „Lekkoducha” Szaniawskiego, „Balladynę” Słowackiego, „Miarkę za miarkę” i „Poskromienie złośnicy” Szekspira, „Gwiazdy rdzewieją na dnie Wisły” i „Głosy” Urbankowskiego, „W zielonej krainie Oz” Ernesta Brylla, Małgorzaty Goraj, Jana Skotnickiego. Pokaz w reżyserii Krzysztofa Małachowskiego, z choreografią Małgorzaty Fijałkowskiej i wykonywaną na żywo muzyką Krzysztofa Misiaka stał się najbardziej widowiskowym punktem jubileuszu.

Na górnym foyer otwarta została wystawa „100 plakatów. 1975-2025”. Wśród autorów są: Andrzej Pągowski („Psie serce”, „Widok z mostu”), Jan Aleksiun („Przed sklepem jubilera”), Franciszek Maśluszczak („Chłopiec, który odchodzi”), Ryszard Kaja („Ostatnia taśma ”), Franciszek Starowieyski („Witkacy”), Jerzy Mazuś, Mirosław Łakomski, Krzysztof Małachowski, Valdi Law.

Jubileusz teatru trudno sobie wyobrazić bez Płockiego Towarzystwa Przyjaciół Teatru. Jak podkreślił Jarosław Wanecki, ostatnie słowo należy do PTPT, ponieważ to PTPT marzyło o tym, żeby scena w Płocku została odbudowana. Jej tradycje sięgają 1812 roku. Wtedy to na wiślanej Skarpie, w zdesakralizowanym kościele św. Trójcy, staraniem prefekta Rajmunda Rembielińskiego, powstał teatr i jemu została poświęcona nowa tablica odsłonięta w teatralnym holu, obok tablicy patrona.

Każdy widz jubileuszowej gali otrzymał od teatru kalendarz i nowe wydawnictwo Barbary Konarskiej-Pabiniak o półwieczu teatru. A tort z Torcikowa ufundowany przez PTPT smakował wyśmienicie.

Fot. Dariusz Ossowski