Zwierzęta w zbiorach Muzeum Mazowieckiego

Chociaż Muzeum Mazowieckie otworzyło już podwoje dla zwiedzających, cały czas poprzez media społecznościowe komunikuje się z tymi, którzy są w domach. Stara się ich zainteresować swoimi kolekcjami, proponuje wirtualne zwiedzanie, organizuje minikoncerty. W ubiegłym tygodniu zaprosiło na pierwszą lekcją online.

O ptakach, których okazy znajdują się w zbiorach Muzeum Mazowieckiego, opowiedział Aleksander Niweliński, w latach 1997-2014 – dyrektor Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Płocku. – Wyobraźmy sobie, jak żyją ptaki, w jakich różnych środowiskach bytują i jak znakomicie dostosowują się do życia w warunkach, które także my im stworzyliśmy zabierając pola i lasy – mówił Niweliński, zapraszając do przyjrzenia się kilku gatunkom sympatycznych kręgowców. Ptakom w dostosowaniu się do różnych środowisk, w których żyją, pomaga budowa ciała.
Jak to się dzieje, że małe ptasie nóżki nie zamarzają na mrozie, podczas gdy człowiek potrzebuje ciepłej kurtki i butów? Utrzymanie stałej temperatury umożliwia ptakom rozbudowany układ krwionośny, tzw. podwójny, który składa się z dwóch obiegów krwi. Ptaki zużywają dużo energii na regulowanie temperatury, dlatego też muszą dostarczyć sobie odpowiednią ilość pokarmu. Szukanie i zbieranie go zabiera im większość doby.
W muzealnej kolekcji znajduje się również okaz mazurka, który doskonale tępi szkodniki. Grubodziób natomiast, jak sama nazwa wskazuje, ma tak silny dziób, że potrafi nawet kruszyć pestki czereśni i buczyny. Z kolei kowalik jako jedyny przedstawiciel ptasiego gatunku może schodzić w dół po pniu drzewa. Ma znakomite czepne pazurki, jest bardzo zwinny, wyszukuje owadów w korze. Jego charakterystyczny głos łatwo pomylić z... samochodowym alarmem.
Mistrz podniebnych akrobacji – jeżyk może 2-3 lata spędzić w powietrzu i w ogóle nie lądować. Śpi w locie. Jeżeli wyląduje na ziemi, nie jest w stanie wystartować. Nie pozwalają mu na to krótkie łapki.
Pełzacze ogrodowe i leśne to znakomici sprzymierzeńcy człowieka w walce ze szkodnikami drzew. Pełzacz biega dookoła pnia drzewa i długim dziobem wyszukuje owady i ich larwy. W zbieraniu pożywienia pomaga mu ogonek, którym podpiera się tak, jak dzięcioł.
Więcej ciekawostek o zwyczajach innych ptaków (lelek kozodój, mewa śmieszka, perkoz, pustułka) w lekcji online na profilu FB Muzeum Mazowieckiego.

(lesz)
fot. archiwum MMP