Wielkie bitwy i wielkie zwycięstwa

W tym roku wyjątkowo hucznie świętujemy 600-lecie bitwy pod Grunwaldem. O tej okazji nie zapomniał również Narodowy Bank Polski. Na początku lipca ukazała się okazjonalna moneta o nominale 2 zł (stop Nordic Gold). Zdobią ją rycerze – polski i litewski. Obydwaj trzymają miecze oraz tarcze. Jest też rycerz na koniu, trzymający kopię. Pod stopami wojów leży chorągiew Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego. W zależności od kąta patrzenia zobaczymy na monecie datę 1410 lub 2010.
Kolejne numizmatyczne rarytasy to srebrne 10-złotówki. Na awersie pierwszej pojawia się wizerunek króla Władysława Jagiełły na tle chorągwi z herbami Polski i Litwy. Rewers wypełniają walczący rycerze na koniach.
Druga dziesięciozłotówka poświęcona jest hetmanowi Stanisławowi Żółkiewskiemu i husarzom galopującym na koniach do ataku w bitwie pod Kłuszynem. Obydwie monety pochodzą z serii „Wielkie Bitwy”.
Bitwa pod Grunwaldem należała do największych w średniowiecznej Europie. Polsko - litewskie siły dowodzone przez króla Władysława Jagiełłę liczyły około 45 tysięcy zbrojnych. Krzyżacy wystawili około 16 tysięcy jazdy i 5 tysięcy piechoty. Moment rozpoczęcia bitwy został wybrany przez króla, który opóźniając rozpoczęcie boju, doprowadził do zmęczenia Krzyżaków rozstawionych od rana w szykach bojowych.
To nie jedyny bitewny fortel. Zamierzona taktyka przyniosła korzyści. Po sześciogodzinnym boju Polacy, wsparci przez oddziały litewskie księcia Witolda, otoczyli wojska zakonne. W walce poległ Ulryk von Jungingen i wielu dostojników zakonnych, a żołnierze krzyżaccy rzucili się do panicznej ucieczki. Szturmem zdobyto otoczony wozami obóz krzyżacki. Po bitwie wyruszono pod Malbork.
Rezultatem bitwy pod Grunwaldem był pokój zawarty w Toruniu w 1411 r. Warunki pokoju były niewspółmierne do skali zwycięstwa. Satysfakcjonowały Polskę i Litwę, gdyż dawały im terytoria, o które toczyła się wojna.
Bitwa pod Kłuszynem rozegrała się 200 lat po Grunwaldzie. Tym razem rozstrzygnęła się jednak sprawa 9-letniego konfliktu polsko-moskiewskiego. Polska, realizując dynastyczne plany króla Zygmunta III Wazy, zaangażowała się w otwarty konflikt ze wschodnim sąsiadem. Wsparcie udzielone carowi przez króla Szwecji Karola IX skłoniło Zygmunta III do rozpoczęcia we wrześniu 1609 r. działań wojennych w państwie moskiewskim. Pierwszym celem miało być zdobycie Smoleńska. W maju 1610 r. car rozpoczął przygotowania do odsieczy miasta - zgromadził prawie 40 tysięcy żołnierzy, którzy po przejściu pod Kłuszyn stanęli w warownym obozie. 4 lipca pod Kłuszyn przybyło 7 tys. polskiego wojska pod dowództwem hetmana Stanisława Żółkiewskiego, również wytrawnego taktyka, który potrafił wykorzystać „siłę rażenia” słynnej, polskiej husarii. Skutkiem bitwy było uznanie przez bojarów królewicza Władysława carem Rosji i zajęcie Moskwy przez hetmana Żółkiewskiego.    BeeS