W TNP o rewitalizacji

Płock jak najszybciej musi mieć Lokalny Program Rewitalizacji. Bez tego dokumentu nie ma szans na unijne dofinansowanie prac renowacyjnych w mieście.
Konferencja poświęcona aktualizacji „Lokalnego Programu Rewitalizacji Miasta Płocka na lata 2014 – 2020 i lata następne” odbyła się w miniony piątek, 27 marca, w siedzibie Towarzystwa Naukowego Płockiego. – To bardzo ważna debata, która nie tylko dotyczy Starego Miasta. Podsumowujemy działania ankietowe przeprowadzone w ubiegłym roku. To pozwoli nam zdecydować, które części miasta obejmiemy w pierwszej kolejności rewitalizacją, która cały czas ewoluuje. Chcemy powiedzieć, że to nie tylko przebudowywanie frontowych elewacji. To bardzo szeroko pojęte działanie, myślę także o rewitalizacji społecznej, stwarzaniu centrów aktywności mieszkańców – mówił zastępca prezydenta Płocka Jacek Terebus. – Jest szansa, że rewitalizacja przyspieszy. Upatrujemy dużą szansę w pozyskiwaniu środków unijnych, jesteśmy w trakcie przygotowywania Lokalnego Programu Rewitalizacji tak, żeby rewitalizacja mogła odbywać się na wielu płaszczyznach.
Strategia rewitalizacji Płocka została opracowana w 1997 roku. Następnie w roku 2005 powstał pierwszy Lokalny Program Rewitalizacji, który został na nowo przygotowany cztery lata później. W formie przyjętej w 2009 roku obowiązuje do dziś. Założono wówczas rewitalizacje 143 obiektów. Rewitalizacja ponad 130 została zakończona lub właśnie trwa. Wydano na to w sumie ponad 313 mln złotych. Można tu wymienić chociażby remonty Małachowianki i Fary, nową siedzibę Muzeum Mazowieckiego, przebudowę Dworca Płock, budowę Złotego Rogu, czy hale produkcyjne na terenie dawnej Fabryki Maszyn Żniwnych. – Były to działania punktowe, głównie infrastrukturalne. Rewitalizacja jest złożonym i długotrwałym procesem, który powinien być prowadzony w sposób skoordynowany na obszarach zdegradowanych – powiedziała Agnieszka Malinowska z Urzędu Miasta.
Rewitalizacja to nie tylko remonty obiektów czy dróg, ale także działania społeczne. Dlatego ratusz wspólnie z Towarzystwem Naukowym Płockim przeprowadził w marcu ubiegłego roku badania sondażowe, które miały sprawdzić nie tylko wiedzę płocczan o rewitalizacji, ale także ich oczekiwania i potrzeby. Ankieterzy zebrali 1880 prawidłowo wypełnionych ankiet. Najchętniej brali w nich udział mieszkańcy Ciechomic, Pradoliny Wisły, Gór i Starego Miasta. Najmniej ankiet wpłynęło z osiedli Dobrzyńska, Skarpa i Wyszogrodzka. – Badanie pokazało jakie są głównie problemy płocczan – komentował dyrektor TNP Andrzej Kansy.
Mieszkańcom brakuje dobrych dróg i chodników, parkingów, ścieżek rowerowych, miejsc rekreacji, imprez integrujących lokalną społeczność. Zdaniem płocczan biorących udział w badaniu instytucje publiczne powinny bardziej słuchać mieszkańców miasta i z nimi współpracować. Płocczanie boją się też o swoje bezpieczeństwo i zwracają uwagę na wybryki chuligańskie, przestępczość, agresywne zachowania młodych ludzi, przemoc w rodzinie czy narkomanię.
Najbardziej zadowoleni ze swoich osiedli są mieszkańcy Zielonego Jaru, Podolszyc Północ i Południe, Imielnicy i Gór. Za najbardziej atrakcyjne osiedla ankietowani uznali całe Podolszyce, a za najmniej Skarpę, Stare Miasto i osiedle Dobrzyńska.
Żeby w najbliższych latach prowadzić skuteczną rewitalizację infrastrukturalną i społeczną, Urząd Miasta musi przygotować aktualny Lokalny Program Rewitalizacji. Jak tłumaczyła podczas spotkania Paulina Sikorska z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego, bez tego dokumentu miasto nie ma szans na pozyskiwanie środków unijnych z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014–2020 oraz z budżetu państwa. Przy wykorzystaniu tych dwóch źródeł dofinansowania wkład własny gminy może wynieść jedynie 5 procent wartości zaplanowanego przedsięwzięcia. Warto dodać, że na Mazowszu w nowej perspektywie finansowej UE do wykorzystania będzie około 60 mln euro, podzielonych na część mieszkaniową i pozostałą infrastrukturę społeczną. (jac)