Ranczowisko w Cekanowie

Super zabawne i towarzyskie skunksy, do tego pilnujący porządku na całym terenie emu – Koko, rozkrzyczana ekipa przeróżnych kur, kaczek i gęsi, czekające na zabawę husky. Z taką ekipą spotkać się można w Cekanowie na Ranczowisku. Co to za miejsce? – Miejsce, które jest spełnieniem naszych marzeń. Lubimy zwierzęta i chcemy zaszczepić trochę naszej pasji innym – mówią Magdalena i Michał Nersowie, którzy od prawie trzech lat mają swój mały zwierzyniec.
W tej zwierzęcej gromadzie są zwierzęta porzucone i takie, które państwo Nersowie uratowali od śmierci jak lisica polarna czy szopy. W ich domu zwierzaki oczywiście były od zawsze. Ale dopiero w 2016 roku zrodził się pomysł, aby zwierzęcą rodzinę powiększyć. Na początku były to okazy bardziej egzotyczne – pająki, węże, skorpiony. Tak naprawdę jednak początek Ranczowisku dał szop pracz o imieniu Diego. – Od niego właśnie zaczęła się cała nasza historia. Dziś już nie ma go z nami, ale mamy innego szopa z adopcji. Bo w Polsce nie można ich hodować. Trzeba mieć specjalne uprawnienia do ich trzymania. To super zwierzę, bardzo inteligentne, chociaż z trudnym charakterem. Dlatego trzeba umieć go ustawić, by znał swoją pozycję w stadzie. Od razu mówię, że nie jest to łatwe. Ale nam się udało. Teraz z nami jest samiczka, którą wychowaliśmy od malucha. Trafiła do nas z fundacji zajmującej się dzikimi zwierzętami. Jest wypuszczana przy zwiedzających, podchodzi, zaczepia do zabawy, jest bardzo kontaktowa. Jeździ z nami na zajęcia, spotkania – mówi o początkach Ranczowiska Michał Ners.
Po szopach przyszedł czas na bardziej znane w naszym rejonie zwierzęta. Na Ranczowisku zamieszkały kozy, owce, mikroświnki, ozdobne kury, koguty z najdłuższymi ogonami na świecie, króliki – olbrzymy belgijskie, lisica polarna. I oczywiście psy – husky, które startują z panem Michałem w wyścigach.

Teresa Radwańska-Justyńska
fot. M. Ners