Praca za granicą - Portugalia welcome to

Centrum Pracy i Przedsiębiorczości w Płocku, które ma swoją siedzibę przy Al. Jachowicza, jako jedyne w mieście dysponuje ofertami pracy za granicą. Przesyłane są one za pośrednictwem Wojewódzkiego Urzędu Pracy, który jest do tego statutowo upoważniony.Praca za granicą to swoisty kij, który ma dwa końce: z jednej strony oferty napływają z określonych rejonów geograficznych, z drugiej zaś konkretne osoby, zainteresowane są wyjazdami do określonych krajów. Nie zawsze jest to do końca zbieżne. Centrum dysponuje wykazem firm i instytucji, które mogą pośredniczyć w poszukiwaniu pracy – tylko wówczas ma się pewność, że praca jest legalna: - Te firmy dzielą się na dwa rodzaje. Pierwszy z nich to firmy autoryzowane przez Krajowy Urząd Pracy. Ich wykaz znajduje się na naszej tablicy ogłoszeniowej, na korytarzu. Autoryzacja zapewnia pewną, 100 % wiarygodność. Jeśli się zdarzy, że ktoś korzysta z pośrednictwa firmy, która nie jest autoryzowana, bierze za to całkowitą odpowiedzialność. Jeżeli ktoś chce pieniędzy na wstępie za jakieś czynności techniczne, to od razu można sobie darować taką firmę. Brak umowy o pracę, która precyzuje wszystkie sprawy związane z zakwaterowaniem, wyżywieniem, urlopem wskazuje, że pośrednicząca w uzyskaniu pracy firma nie jest uczciwa. Za te firmy odpowiedzialności nie bierzemy. Przychodziły do nas osoby, które w ten sposób straciły pieniądze – wyjaśnia Dariusz Reczek, szef CpiP. – Ryzyko takiej pracy dotyczy tak kobiet (np. mających rzekomo zajmować się za granicą opieką nad dziećmi), jak i mężczyzn. Należy więc zdecydowanie przestrzec osoby zainteresowane pracą za granicą przed korzystaniem z ofert pracy firm bez niezbędnej autoryzacji. Żeby znaleźć pracę za granicą, trzeba mieć średnie wykształcenie i znać język, czasami wymagana jest znajomość dwóch języków obcych, przynajmniej w stopniu podstawowym. Poszukiwanie pracy za granicą może mieć charakter bierny lub czynny: albo ktoś sam pozyskuje pracodawcę za granicą, na potwierdzenie dostaje odpowiednie zaświadczenie od przyszłego pracodawcy, a potem z WUP uzyskuje pozwolenia na legalne zatrudnienie za granicą (jest to forma czynna), albo korzysta z ofert dostępnych w sklepie (forma bierna). Osoba zainteresowana wypełnia odpowiedni formularz, dostarcza dyplom ukończenia szkoły lub zaświadczenia kwalifikacyjne, przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego na miejscu otrzymuje się poświadczenie za zgodność z oryginałem. Rozmowa kwalifikacyjna odbywa się w Warszawie, w Krajowym Urzędzie Pracy. Dopiero po niej, osoby kierowane są konkretnie za granicę, po uprzednim podpisaniu umowy o pracę. Oferty pracy przede wszystkim napływają z krajów, z którymi Polska ma podpisane umowy rządowe. Są to: Belgia, Białoruś, Czechy, Francja, Libia, Luksemburg, Niemcy (pracą w tym kraju interesuje się dużo osób), Rosja, Słowacja, Szwajcaria i Ukraina. Ale swoje oferty nadsyłają też kraje, z którymi Polska takimi umowami związana nie jest. Przykładem jest tu angielska Wyspa Jersey, która przysyła oferty z branży hotelarsko-gastronomicznej (kucharz, hotelarz jawią się jako zawody z przyszłością). Bywa, że zagranica potrzebuje przedstawicieli konkretnych zawodów: - Aktualnie najwięcej ofert napływa z Niemiec, Francji i Wyspy Jersey – mówi Mirosława Małkiewicz z CPiP w Płocku. – Ale są także oferty pracy dla pielęgniarek w Norwegii i od lat z Arabii Saudyjskiej. Dużo ofert napływa z Portugalii (m.in. do gospodarstw rolnych na roczne kontrakty), z którą Polska nie ma jednak umowy: - Portugalczycy mają coraz większe wymagania – opiniuje M. Małkiewicz.- Poszukują inżynierów z branż technicznych i budownictwa, z uprawnieniami. Kluczowym krajem pracy wydają się być Niemcy: - W minionych latach było więcej ofert związanych z budownictwem, w tej chwili jest tego mniej. Generalnie czekamy na spływ globalnej oferty z Niemiec. Mniej więcej dwa razy do roku są takie rzuty pracy z Niemiec – wyjaśnia Dariusz Reczek.. Coraz częściej do pracy za granicę chcą wyjeżdżać zdeterminowane osoby w wieku średnim. (eg)