Ale praca, ale kino! - Akwizytor, ale nie akwizytor

Ca?a sala Petropolu wype?niona by?a po brzegi. Przyszli tu i m?odzi i starzy. W sumie co najmniej dwie?cie os?b. Taka jest reakcja p?occzan na has?o - „dam prac?”.Tym razem rzuci?a je jedna ze stacji telewizyjnych, co podzia?a?o jeszcze bardziej magnetycznie na tych, kt?rzy szukaj? zatrudnienia. Pi?? minut, po wyznaczonej na spotkanie godzinie, ludzie nie mie?cili si? ju? na sali. Nie s?yszeli, co mieli do powiedzenia, trzej panowie w garniturach. Gospodarze wieczoru zacz?li mocnym uderzeniem. Z ich ust pop?yn?? istny mi?d - Jeste?my najwi?ksz? firm?. Mamy ogromne mo?liwo?ci, dajemy szerokie perspektywy i doskona?y produkt. Firma oczywi?cie pochodzi ze Stan?w Zjednoczonych. Ma umocnion? pozycj? na ca?ym ?wiecie. W Polsce zaczyna bi? rekordy popularno?ci. Wszyscy chc? ogl?da? jej filmy puszczane na specjalnym, kanale, jednak nie ka?dy mo?e. -Ale o co chodzi? - dopytuj? si? ludzie spoza sali. Konkretnie jeszcze nie wiadomo. Kana? jest zakodowany, trzeba trafi? do ch?tnych mieszkaj?cych np. w P?ocku i w ten spos?b sprzeda? produkt. Powoli w powietrzu bardzo wyczuwalne zaczyna by? podejrzenie o proponowanie akwizycji. Jednak jakby na przek?r, ludzie wol? si? kurczowo trzyma? nadziei, ?e w ko?cu zostanie zaoferowane im co? innego. Snuta przed nimi wizja, jest coraz bardziej cudowna. S?ysz?: - B?dziecie sami decydowa? o swoim dniu pracy, a tak?e o tym, ile chcecie zarobi?. Kolejne s?owa s? niestety zimnym prysznicem. - Wystarczy tylko codziennie chodzi? od drzwi do drzwi i przekonywa? ludzi do naszego produktu. Je?li si? nie zmobilizujecie, to nic nie zrobicie A jednak znowu pomy?ka, znowu akwizycja. Pierwsze osoby wychodz? z sali. Tymczasem panowie w garniturach dbaj? o nadal do?? poka?n? grup? wierz?cych w „cuda”. - Nie jeste?cie pa?stwo akwizytorami - przekonuj?. - Jak nie, je?li tak - szepcz? ludzie skupieni z ty?u sali. - B?dziecie pa?stwo konsultantami programowymi - ci?gn? gospodarze spotkania. - Akwizytor namawia do zakupu, wy b?dziecie tylko przedstawia? nasz? ofert?. Jak zwa?, tak zwa?, ale chodzi o to samo. Coraz wi?cej ludzi opuszcza sal?. Cieszy to tych, kt?rzy okupuj? korytarz. Do nich dotar?y zaledwie informacje o samej firmie i perspektywach zarobku. Po chwili i im przeszed? pocz?tkowy entuzjazm. B?dzie dobrze. - Ka?dy przecie? chce ogl?da? filmy, poza tym z do?wiadczenia wiemy, ?e w ci?gu dnia mo?na zebra? trzy, a nawet cztery zam?wienia. I tak dzie? po dniu, ziarenko do ziarenka - przekonuj? z?otou?ci. - A jednak cz?owiek na tym nie zarobi! - z drugiej strony kalkuluj? potencjalni zainteresowani. Ludzie coraz bardziej pos?pniej?. Grono zainteresowanych gwa?townie topnieje. Jest ju? oko?o 50 os?b. Panowie w garniturach staraj? si? dowarto?ciowa? najwytrwalszych. - To dobrze, ?e zostali sami zainteresowani. To nie jest praca dla tych, co si? boj? ludzi. T?umacz?, cho? jeszcze przed chwil? obiecywali, ?e b?dzie ?atwo. Jest to bowiem zaj?cie dla odwa?nych i przedsi?biorczych. Brakowa?o tylko stwierdzenia, ?e dla wybra?c?w losu, kt?rych coraz mniej pozostawa?o na sali. -Oni z pewno?ci? nie wiedz? o czym m?wi?. Nigdy nie musieli chodzi? od tych drzwi do drzwi. Mieli zawsze ciep?e posadki - frustracja mimowolnie narasta?a, a prezenterzy kontynuowali - Nie chcemy inwestowa? w ulotki. Cz?owiek wi?cej mo?e wyt?umaczy?. Cz?owieka si? mo?na o wszystko dopyta?. Pieni?dze, kt?re mogliby?my wyda? na reklam?, chcemy da? pa?stwu. Jak si? postaracie - zarobicie. Nic przecie? nie ma za darmo. I tak co chwila: akwizytor, ale nie akwizytor, chcemy, ale nie chcemy. Czarne by?o bia?ym, a bia?e czarnym. W ko?cu i mnie si? udzieli?o wykorzystanie nowej taktyki promocyjnej. By?am za, a nawet przeciw takiej formie oferowania miejsc pracy. BeeS